به کسی که به برنامه ریزی اعتقاد ندارد؛
به مسبد و خودرایی که به مشورت بها نمی دهد؛
به کسی که مملکت را با چهار پنج نفر می خواهد اداره کند و تحمل کار با افراد مستقل و صاحب رای را ندارد؛
به کسی خود را فرای قانون و شرع می پندارد؛
به دروغ گویی که تمام هنرش بازی با افکار عوام است؛
به لاف زنی که نا بهنگام کله شقی می کند اما در هنگام ایستادگی پستی خود را نشان می دهد؛
نمی توانم رای دهم!!
+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم خرداد 1388ساعت 0:41 توسط محمد محسن چیت چیان
|
